Trends in leren

28 augustus 2014

Egbert-Jan-portret boek2Educatie, maar dan anders… Met MOOC, Massive Open Online Courses, leek een revolutie geboren te zijn in de stijve wereld van educatie. Ineens verzorgden traditionele universiteiten en business school gratis en voor niks allerlei kennisinitiatieven. Kon je gratis een MBA opleiding volgen, waarbij je overigens wel 15.000 dollar moest neerleggen, wilde je toch je diploma halen… We zien een toename van het aantal webinars. Lekker vanuit je eigen luie stoel onderwijs genieten. De technologie is er, dus gebruik ‘t. Mensen willen meer in minder tijd, geef ze wat ze willen. Online is een spannende ‘driver’ voor innovatie van educatie. Maar ‘t vervangt niet de kennisdelende en netwerkfunctie van klassikaal onderwijs. Neemt niet weg dat ons onderwijs het verdient te veranderen. Maar is het nu het éen (online) of het ander (offline)?

Hybride onderwijs  

Bij het reguliere en academisch onderwijs zien we veel projecten en experimenten starten waarbij er sprake is van combinaties tussen klassikaal en online onderwijs. Langzamerhand zien we de eerste successen in het onderwijs met ‘hybrid learning’. Met name in de USA zien we dat de hybride modellen, offline en online, een groot voordeel hebben vanwege de link met de wereld buiten het onderwijs. In de USA is de samenwerking tussen bedrijfsleven en onderwijs verder dan hier. Zo is de IUPIU (Indiana University-Purdue University) in Indianapolis al vergevorderd om via online de samenwerking te bevorderen met bedrijfsleven en overheid. Deze ‘buitenwereld’ kan via de hybride aanpak eenvoudiger en sneller kennis delen met studenten. Eén van de uitkomsten is het werken met web-conferencing waarbij kleine groepen studenten samen met docenten en bedrijven werken aan onderzoeken en scripties. Zo haakt het bedrijfsleven via online technieken makkelijker aan bij het onderwijs.

De resultante van de samenwerkingen tussen hogescholen, universiteiten en bedrijfsleven, gestimuleerd door de online mogelijkheden, is dat er nieuwe modellen en algoritmes worden ontwikkeld waarmee niet alleen het onderwijs wordt verbeterd maar die tevens bijdragen aan het welzijn van ondernemingen. De hybride leermodellen vormen een katalysator voor het bevorderen van een cultuur van innovatie op grotere schaal, op een beproefde en kosteneffectieve wijze. De verworden kennis biedt studenten meer kans op een relevante job. De studieprogramma’s volgen inhoudelijk de wens van ondernemingen, zijn daarom praktischer en relevanter voor werkgevers. De nieuwe onderwijsmodellen en curricula bieden dus een betere carrièrekans.

Aan de andere kant zullen de ervaren managers moeten inloggen op de ontwikkelingen en de ‘data’ die gerealiseerd worden uit de hybride samenwerkingen. “Agile management’ wordt te pas en te onpas gebruikt, maar start bij innovatie en experimenteren. Meer en meer onderwijsinstituten vinden de samenwerking met organisaties als Kickstarter of met start-up initiatieven via crowdfunding. Zo wordt veel kennis van ‘agile management’ praktisch en theoretisch ontwikkeld. Het leerproces van studenten wordt door de input van praktische ervaringen en lesmethoden de bakermat voor modern management. En dus niet andersom zoals de klassieke leermodellen…

Versterkende functie online

Langzamerhand treedt er verschuiving op in de perceptie van online leren; niet als de beoogde vervanger van offline leren maar als een passende toevoeging voor een aantal vormen van face-to-face leren. De waarde van online leren wordt beter begrepen, het is flexibel, kopieerbaar, snel en voegt kennis toe aan klassikaal onderwijs. De ervaringen van Beeckestijn zijn louter positief. In de toekomst gaat Beeckestijn ook door in experimenteren om uiteindelijk een sterke praktische component toe te kunnen voegen aan het gebruikelijke onderwijs. Het ‘van elkaar leren’ en de netwerkfunctie zal door puur online onderwijs vrijwel onmogelijk zijn. De techniek is daartoe nog onvoldoende. Het peer2peer leren en netwerken kan enkel optreden bij face to face onderwijs. Vanuit die visie investeert Beeckestijn in zowel de netwerkfunctie als het experimenteren in online onderwijs.

Dit artikel is geschreven  door Egbert Jan van Bel